MÉMOIRES
DU
MUSÉUM NATIONAL
D’HISTOIRE NATURELLE
NOUVELLE SÉRIE
Série Â, Zoologie
TOME VIII,
FASCICULE 6.
Ferdinand FAX und Ingeborg MÜLLER.
ZOANTHARIEN
DER «MISSION RANSON EN OCÉANIE»
PARIS
EDITIONS DU MUSÉUM
S6, rue Geoffroy-Saiot-Hilaire (V<)
1956
Source : MNHN, Paris
Source : MNHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM NATIONAL D'HISTOIRE NATURELLE
Série A Zoologie. Tome VIII, iascicuie 6. — Pages 225 à 248.
• ZOANTHARIEN DER «MISSION RANSON
EN OCÉANIE» (1952)
von Fi:hi)I\.\ni> Pax iiiul iNc.i-.ttonc. Mi'i.i.ER
(Koln"!.
Hoir D' (lillioii Ransüx. smis-<iiiccloiir du Lalioriitoiro do Malii-
oologic :iii Miisôlun d'Hisloiro iialurollo do Paris, tsi sa lichonswürdÎR
i^ewoson. uns dio von ihni im .lahro I!l.â2 in Ocoanion i'osaninudtcn
Zoaiilharicn ziir Bostiinmunf; zu ühorlasson. \A'ir d:in]<on ihm horzlich
nichl nur für dio rroiindliclio rohorlassuni' dos koslharon Materials,
sondern inioh für dio f'rosszüoij'o Hilfo. dio or uns in jodor Heziohunf’
f^owahrl liai.
Unsero Konntiiis dor Zoantharionfauna Oooaniens isl nooh niissor-
ordonllioh norino, ])io zoologisohon Sinnniiunî>on. die Haddon (1888-
1885)1 in <ior Torros-Slrasse zusammonf^oliraoht liai, enthicllen 11 Spo-
cies : davon waren Kl fur dio Wissonschaft non (FIaddov et Shaoki.k-
Tox 1891). Dio (Jroal Harrior Hoof Kxiiodilion (1928-1929) siinnnelle in
ihreni l'nlorsnohniif'sf'obiot Kl Spocios, unlor ihnon 9 noue (Caiu.( 1HKX
1937), und die 7 .S|)ocios dor Mission Hax.son, die von don lies des
Tuamotu. Tahiti umi NouAollo-Calôdonio slainmon, waron hisher
ausnahtnslos iinliokannl.
FAMILIE ZOANTHIDAE.
1. Ziuinlluis rnn-ioni nov. sjioo. • lies dos Tuamotu.
2. Zonnlhii.s hijpxicfirentis no\. s|)oo. Iles ries Tuamotu.
FAMILIE EPIZOANTHIDAE.
3. PiiliiHuiit chlonisloiiui nov, spoo. Tahiti.
4. Pnlt/tliou ili/snncrild nov. spoo. Ih's des Tuaniolu.
;>, Palylhixi a-ri’sinii iiov. spoo. Iles dos Tuamotu.
0, Pahithna pnrcilodvrmo nov. spoo. - Nouvelle-Calédonie.
7. PaUjthoit leiicochilon nov. spee, - Iles des Tuamotu.
Mr. Ransox hatlc die Güte, uns ühor lias Vorkommen der Paly-
Ihoen Foli>endes mitzuteilen : « Les Prili/lluin soni toujours sur le bord
MéMOlKKS
Zooi.o(iiR. 1. VIII.
226
r. l'AX I NI) I. MÎ'l.l.I.ll.
chi pliiU*:m récifjil, pii-s <lii « Irotluir à liUiolhainnics », (hins des en¬
droits où la dalle eorallienne fossile est <|iiel(|iie peu en'oiidrce où il
reste <le l'eau à marée basse (ù m 26-0 ni 3(li ou II lu 8t) à I ni d’eau
à marée haute. A marée basse les va;;ues y déferlent encore >,
BESCHREIBUNG DER ARTEN.
1. Zoanthus ransoni nov, spee.
Sainr. — Die Arl wurde v<m uns tienannt zu Khren von Herrn
!)'■ fiir.iUvUT Hanson iMusénm National irilisloire nalurelle de Paris).
Fiinilorl. Hikuern illes des Tuamotu). OUIober ISIâ'i, lef{. f>.
Hanson.
Typii.s. Der Typiis befindel sieh im I.aboraloire de Malacoloi'ie
am Muséum National d'Ilisloire naturelle de Paris.
Siihsfrtit. - Die Arl war dureh Kolonien verireten, die sieh auf
eineni kalki^en Substrat an^esiedell hatlen. Naeh einer Milteiliin^ von
Herrn I)' Hanson sassen sic auf I.ilhothamnien und Austern. Hei
NiedrigAvasser lag ilir Stamiort in einer Tiefe von nnr 20 cm. bei
Hochwasser I m unlerhalb des Meeress|)ie}'els.
Ftirhe. Die drei in Porniol konservierlen Kolonien slimmen in
ihrer Farbuiif' weilfielienii überein. Die Polypen (1er Kolonie Nr. 1
haben eiiieii grauf;rünen Seaimlus, der einen deiitliclien bliiiilichen
Schimmer aufweist und ll-Ki kremfarbene Hadiarstreifen Iriij^l. Der
[iroxiinale Teit der Polypen und die Stolonen sind einfarhig fjraiit'riin
ohne blanlichen Schimmer. Die Polypen der Kolonie Nr. 2 sind oleich-
falls ftraugrün. aber ohne jede Heiinischun^ blaulicher Karbliine nnd
weseiillicb dunkler als die Individuen der Kolonie Nr, I. lin kontra-
liierlen Znstande erseheinl ihr Perislom (^elblich fçefiirbl. Eine zarlc
radisire Slreifung ist bei fast allen Individuen zu erkennen. Die Poly¬
pen der Kolonie Nr. H sind }^rauj,'rün und haben ein f'elbiiehes Perisloiu.
Jhr Seapulus weisi eine zarle Lan^sstreifung auf. Die Stolonen sind
ebenso f^efarbl wie der proximale Teil der ihilypen,
(Irôx.tc der KoUmie. Kolonie Nr. 1 eiilhiill 27, Kolonie Nr. 2
elwa 170, Kolonie Nr. d niehl mehr als Polypen. Die 'l'iere erbeben
sieh senkreebl ans aussersl dünnen, bandforniiKen Stolonen.
Habitus lier Foli/fien. - Unsere Messunÿ>en erf^alKUi folj'endes
Hesultat ;
1
1 KolDiiie
lliitip «Ier l*ulyj)cii
[liirrliinrssci' di'r l'»l}'|i<'ii
VHi'intiuiislireile | Diiri'.lisdiiiiUswfi'l
ViiiiiiLiiiiisbrcnlu
Üurrtiscdiliillswrl
;
Nr. 1
4-14 mm | f) mm
2-'i mm
a V ,„m
iNr. 2
< 2 mm —
Nr. 3
< 2 mm
1-4 mm
“_ 1
Source : MUHH, Paris
ATS OrKAMKN.
227
ZOVNTHAIUKN
Dit- Po|y|n'n sind tilso von iini^lc’ichiT (inissc. Im Zustiinilc
vollsliiiuiij'c’l' Konh'iiUtion siiui siv oi'l hroili-r ;ils lioch. Die Slolonei)
sind lin Maxinuiin erreiclu-n sic einc Macliti^keit von
I inni. I)as ilislnlc lvn<ie dci' Polyjicn wcisl slcLs ciiien elwas grosseren
Diin-Iiincsscr atiF als (ias proximale Knde. Alier luir liei den i'rôssten
Exemplaren isl es deullicli anj'esehwollen. Scainilarfurclion fclilen
• nier sind so scliwach angedeiilel. dass sieli ilire Zalil iiiolit mit Sichor-
heit reslstellen lâssl. Der Alislaïui y.%vis(*lien den ein/.elnon Individuen
ciller Kolonic scliwankl zwisclicn It und 4 iiiin.
Schliimlrtilir. I)as Sclilundrolir von Zdiinlluts ransoni ist
ah}icj)laltet iind mil einer wohl dilTcrcnzicrlen Scliluiulrinne und 12
Liinf-sriirchcn vcrsclicn !'• Hi'' cincm Tier, licsscn Korpcrdurch-
messer 2,’) mm hclrtiy. crndchte das atiF «iem Qucrsehiiill clliplische
Sclilundrolir cinen oj'osscn Durclimesser von 720 h und cinen klcinen
von 4')0-r)()0 II. Die lain}.;e dc.s Sclilundrolires Iiciraf;! 1.8 mm. Die Wand
des Sciiliindrohres isl rciclilich 10(1 ndick. Davon cntfallen knapp 70 w
auf das Kklodcrm, 20 n auF die Mesoifloca, 10 ii das Entoderm.
Mesrnlt’rirn. Die Zahl der Mesenlerien kann 04 erreichen. Am
Schlundrohr cincs von uns in Schnitle zcr!c;,‘lcn Polypen inserierten
24 Mesenlerien (l'if;, 2i. Das Ausschen der Mescnteriallilamente
Kif'. 3 wieder,
dfiniitlpn. Siiiiitliche von uns iinlersuchlcn Tiere waren steril.
Kiirfirni'tinil. Die Dicke des Maiiertilnltcs hcln'if'l dnclischnitl-
licli 220 H, wovon 18(1 h auf die Mcsof>loea limi je 20 n auf das Eklo-
derm uml das Knioderm entrallcn. Im disUilen Teile der Korperwand
isl das Ekloderin kontiiiuierlich cnlwiekell und von einer ('.ulieiila
ülierzof^cn. <iie mit l'rcmdkorpern anor^aniseher Hcrkuiift inkrustierl
isl. Dii' Meso^iloea cnihiill zaliin-iche Zcllen, deren Auslaufer sie in
verschiedenen niehlnnKcn dureliselzcn. Am zalilreiehslen Irelen .s|>in-
<lelformi”e Fihrolilaslen, wenif'er hiinliH Eosinophile auf. Verhallnis-
iniissiH selten wiirden .Xmohozylen heohaelilcl. Das Kanalsyslem der
Me.sogloea isl “ul cntwiekcll. Es scizl sicli ans Liin^skanalen, Rinj^-
kaniilen uiui Hadiarkaniilen ziisaminen. Auf Qnerselinitlen durch einen
Polypen zalilten wir 32 auf <ler eiilodennaleii Seile <ier Meso^loea ver-
laufendc I-aiifiskaïuile, von denen auf (Fij;. 4i zwei i^otron’en sind. Von
jedein Laiif>skanal jirlil auf déni Sclinill je cin feiner Hadiarkanal ans.
Zwisehen 2 Liingskanalen liefinden sieh 3 l.agcn von Ringkanalen.
Die Lumina <ler Kaniile erseheinen auf Fif>. 4 weiss, die zellisen He-
slandleilc sind ininktierl.
dniihuu. - Die llololriclicn im Ekloderin der KorperAvand .sind
13,5-17 M, durchselmilllieh 10 u lan}^ und 4.5.0 u. durehscliniltlieli 5 n
lireil, Im Ekloderin lier Tenlakel Irelen Hololriche auf, die .sieh in
ihren Massen nur wenifî von ilenjeniHen der Korperwand untcrsclieiden
(14-17 II lan^', 5-0 u lireili. Die Spiroeyslen der Tenlakel sind 11-15 n,
durchselinittlieh 13,5 n lan^ und 3,5 |i hreil.
Source : MNHN, Paris
228
h. l'AX I NI) 1,
Splüncler. l)cr .Si)hiiK-UT dislalis Â) isl km/ und hi-slehf
aiis iiK’hi' iils 4() Masclu'u. die /uni j^rossen ’l'eile qtiergehif'erl sind.
lin inilMeren Aliselinitl lie^^en his /n (i Miischeii neîieneinaniler. Die
Hrdsslen Maselien hefinden sieli aiii oheren Kiuie, wo drei nebeneinan-
der lief*en. Am nnlereii ICnde keilt der S[iliiiieler allinahlieli ans. Der
Sphincter proxiiiialis iFig. fii isl lan", selir knifli}» iind tieslehl ans
mehr als 00 Maselien. In seinein î.;îin/en N'erlaiife isl er <ieni Kkhidenn
geniilierl, oben und nnten sehr schinal. in der ^filte inebr als «lie Hiilfle
der Breile der Mesti^loea einnehiiiend. SowobI am oberen wie ain
unleren Kiule belindel sieb mir eine ein/if{e Maselie. Im inillleren 'l'eile
des Sphineler iiruxiinalis lie{>en 5-8 Maseben nebeneinand«‘r. Ini
allffeincinen sind die Maseben «|ueri'elat'erl, an den beiden Enden
nehinen sie eine Inn^'iliidinale Stellnn;^ ein.
Zoo.rantht'lli'ii. Dtis Knlodenn von Zminllitix ninsoni enihalt
/ahlreiebe Zooxanlln-llen. ileren Dnrehmesser /wiseben 0 und 8 n
sehwankl. Aueh in «lein von Knloileiin aiis^^ekleiilelein Kanalsystein
der Mesof'loea bef'Ci'nen uns /ahlreiebe ein/ellifie Alf^en (Fif'. 4).
2. Zoonfhus hypsicarenus nov. spee.
EUjmohuiif. j-lîi-cisriwo; hoebt'e}.;i[trett. Iioehwipfelig, su genaniit
vvejjen des bnhen Wuebses der S|>eeies.
Typiix. Der Typus belindel sieh im Muséum National «l'Histoire
naturelle in Paris,
Fimdnrl. Hikneru (Iles des 'rnamolon (lelober lî>â2. le^. (»-
Ranson.
Geiifjraphm-hr Vcrbn’iliiiuf. Naeb «lem nef'enwiirlif'en Simule
imseres \Vis.sens isl ZoiinlI}iis Iiinixicareiiiix eine endeiiiisehe Art der
Iles des Tuamotu.
Ticfenverbreilunij. Di«- ,\rl bewobnl die Cie/eiten/one.
Siihxtrtil. Kalkstein. Die Art teill ihren Standorl mit PalyUio'i
cerpxinii (]>. 239).
Materitif. Insf>esaml slandeii uns 378 in Formol konservierte
P«>!ypeii /nr Verfüf{un}i.
Farhumj. Die meislen Tiere sind in konservierlem Znslaiide
f'elblieb fiefarbl. Ein 'l'eil von ibnen wies eine dimkelbraiine FarbunH
auf. Der Seapuliis traf't 11-10, diirebsebnitllieb 14 krenif'elbe Slreifeii.
die hei kontrahierlen Individuen ra«liiir verlaut'en. Zwiseben ibnen
lief{«‘n «lie Inserlionen «1er Mesenlerien. Rei «ien bellen Exemptanm isl
die Kf-irpei-waïui durehseheineiul.
Hnbiliix. Die Polypen baben eine /ylindrische K«')riierforni. In
konlrabiertein Znslan«le erreieben «lie f'rossten Individuen eine llohe
v«)n 20-28 mm. Ibr Dnrehmesser belrâ;>l iin Maximum 7-9 mm. Die
Source : MNHN, Paris
zo.\NTHAnn:N ai's oci-anikn.
2211
Zahl (lcr TonUiki‘1 hctrfi^l fiO. I)as si-lir liiiniu- ('<K‘nc*nrhyiii isl himol-
Icnfornii}' enlwicki'lt,
Korperwanti. - Div Dicki- diM' Kdrpcnviind hctragt 410 a, davon
pnlfalk’ti 4r) a aiif das Eklod('nn, .‘lâO a auf dio Mesofiloca imd 15 a
auf das Entodenn. Das EklodiM in isl diskonlinuicrlich l'ntwickclt. Die
Mcsogloea isl pif'incnticrl.
Sphincter. Dur Spliinclcr dislalis (Fij,». 7) hosU-lil aus 32 durch
hrcile Zwisclienniiinie vonrinandor ffctreniilcn Maschcn, die knnpp
die Hîilfto der Hreile der Mesoj^loea einiiehaieii. In seinein Janzen
V^erhuifo ist or dom Eklixlcrm fionidiort, Die Miiskolniasclien sind von
selir vorschiodencT Grosso, abor fasl aiisnahinslos Iransvorsal golaijcrl.
Im iinloron Absohnilt sind die Maschon oiiireibif'. Ini oboron lioyen 2,
iniliintor aiioh 3. aiisnahinswoiso sofiar 4 Maschon nohonoinander.
Dor .Si)hincUT proxiinalis (Fi^-Ti isl sohr lanj', olwa 2 mal so
laiif; wio dor Spliinctcr dislalis. Kr l)osiobl aus 114 Maschon, liai also
3 '.J mal so viole Maschon wio dor dislale Sphinclor, Soin obères Endo
nahert sich dom Eklodorin. In soinom üliriKon \’orlauro liofçt or in der
Mille der Meso^loea. voni Eklodorin und vom Enlodorni etwa gloioh
weit ontfornl. Ersl an soinom untoron Endo niihorl or sich oin wonig
dom Eklodorin. Nach union zii koill dor Sphinclor ]n'o\iinalis aus.
Infolgodosson nimnil or in don oboron zwoi Dritloln 1/4, an soinom
untoron Endo dagogon nur 1/8 dor liroilc dor Mosoglooa oin. An boidon
Kndon dos Spliinolor proxiinalis sind die Maschon oinroihig angoordncl.
In dor Mille liogon liis 3 Maschon nobonoinandor. Die Maschon dos
Sphincter proxiinalis sinil sohmalor als diojonigon dos Sphinclor di¬
slalis und liogon diohlor nohonoinander.
Slomoiliiriim. Das Sohlumlrohr, das oino Lange von 1.8 inin
aufwoisl. hal oinon olliplisohon Quorschnill. Dor grosso Durchinossor
bal oino Liingo von 2,1 mm, dor kloinoro von (1.9 mm. Aussor oinor gui
liiiïoronziorlon Siphonoglypho simi Kl lioio laingsfiirchen vorlianden,
doren Tronnungswando niohi durch mosoglooalo Erhohungon gostützl
wordon. Die Wand dos Stnmndaoiim woist oino Miichligkoil von knapp
100 a auf. l>avon cntfallon 0(1 n auf das roichlioh |>iginonlicrto Eklo-
ilorin, 3(1 a auf die Mosoglooa. dor Host auf das zarto Entndorm.
.Mosonicrii’n. Die Gosamlzahl dor Mosonlorion bolriigl (iO
'Fig. 8),
(loniiili-ii. Die von uns nnicrsuchlon Exomplaio waron storil,
Cnidom. In dem stark [ligmenliorlcn EkliKionn dor Kôrpor-
wand fimion sich zahlrcioho Hololrioho, «lie 1()-18 u. diirchschniltlich
17 a lang nini 4,5-1) a. «hirohsohniUlich 5 a l)reil sind. Die in don Kana-
len dor Mosoiilorien vorhaiulonon Holotrichon sin<l etwas grosser
<17-21 a, durolischniltlich 19 a lang und 4,5-7 a. tiiirchschnilllich
() (i broil). Die Spiroeyslon îles 'l'onlakol-EkIodorms sind 10-14 a.
«Inrchschnittlioh 12 a lang.
M^moibks ih- Mi'sèim. Zooukuk. 1. VIII. Ifi
Source : MNHN, Paris
ZiwxnrtthcUen. — \’(>ll «c-|)l'i<i|)n mil Zooxjiiillu'llen isl dus Knlo-
derm der l\*nliikvl, idu'iiso <i;is Kklodcriii tlor K(')r|)crvvim(J. Auch im
Enl(Hh'riii d(M- Mcscntfrit'ii siii<l sir n-ichlich viirhiindm. (hr Durchmos-
scr bclnigt li-8 t‘, durrhschniltiicli 7 ii.
3. Palythoa chloiostoma miv. sprc.
Eii/mologip. ■ y/c.ifdç i>riiii, •ùivh.i <i(T Miind, ;ils() Giünniund,
so t»i*nannt wof'pn drr hollgrüncn Fiirhunf' der Mundschpilio.
Tifpiis. - - Dcr Tyims licliiuk-t sioh im Miisriiiu National d’Hisloire
tialiirclio in Paris.
Si/slom<iliscbc Slclliiiifj. Innrriialh drr Galtiinf» Pdlijlhod fîchorl
dir ni'Uf Arl in dir (îriippi- dor Inlvrnicrlinc, bci drncn das Gorncncliym
zwar nirinals sn kraftiff oiilwit-kfll isl, dass sich die Polypi-n i^anz in
in das Gorncnrliym zurück/.iohrn konnrn. alnT doch wescnllicli <lickcr
isl. als dass man es noch als laimellencoeiu-neliym liezeichnen konnle.
Ks sfcht elwa in der Mille zwisclien eineni I.ainellencoenenchyin imd
eineni Polstereoenenehyni. Zii den Inlrrmediae rechnen wir z.IÎ. die
weslindische Puliithoii grnndis (A- E. Vkuium.. ISflî)). die makari>nc-
sisehe Pnhjtbixt cnnariensix (A. (’. Haddon el J. E. I)ri;iU)K\. ISOfii iind
die auslralisclie Piilijlbi»i inilsmorci I'. I’ax, 191(1.
Ptindorl. - Tahiti, .liili 1902, lef*. G, Raxson.
Geograpbiscbr Verbrriliing. Nach déni Stande
iinserer Kennlnisse iiiüsseii wir l’tiliitluia rbliirDsInma als eine ende-
mische Arl der Taliili-Insein helrachlen.
Tipfeniierbn'iiiinn. Die Arl lehl in der (ïezeilenzone.
Siibslrnt. Pnbjfbod cblorosimun hikiel naeli Milleiliin^ A'on
Herrn Dr. nANs<»N in slark slrrnnendein Wasser 10-20 ni lanf^e nnd 3-4
in hreile l’eherzüf'e nui «len Kelsen der Knslenlaknne. siedell sieh aher
auch aiif Molluskcnschalen an.
MdierinL Zii Untersuehuiik slanden uns 34 in Foriiialdehyil
kon.senierle Polypen ziir X'erl'iif.'un^.
l'drbiing. Der Scapiis isl seh\vai'zlieh-}>rün, die Mundseheibe
heltf'rün f^efarlil, Bei Helraehluii)^ mil der Liipe erscheint die Kdr-
perwand infol^'e der slarken Inkruslalion mil Fremdkorpern schwarz
und heil^elli inarmorierl. Das ('oenenehyni zei^l die f'Ieiehe Farliiink
wie der Scapiis der Polypen.
Habiliix. Die F<»rin der Polypen isl zylindri.seh. Der dislale
Teil des Kdrpers isl iin Ziislande der Konlraklion an/'eschwollen. Die
Zabi der Sea|iularfiirehen, die iinÿ{leichiniissin eniwickell iind nichl
imincr deullich zti erkeiinen sind, sclnyankl zwisehen 18 iinil 24. Die
Hohe der Polypen helrafil in konservierlein Zuslande 8-28 mm.
durclischnilUieh ir» mm. Der DLirchme.sser des Srapns schwiinkl
zwisehen 4 un<i 9 mm ; diirehsehnilllieh helrafil er 7 mm. Der Diirch-
Source : MhlHH, Paris
zo\NTHAnii:.\ M's <Jci;.\N[i:s’.
Zi]
iiiesscr (l<‘s SciipiiliiK 7-12 iniii. (hiiTlischniltlicli Kl mm.
Einij^c- Polypt-n, die bc>i dcr Kim-scrvipninf,' licrormicrl worden sind,
habcn wir unscri’n Mi-ssuriffi-n iiirht lieriicksichliKt. wpÜ wir sonst
fiilsclu' Millolworlo prhîiUcn hiüton.
l'renulkorpfrskrlell. Das Frcindkdrperskelett von PtihiHtoti
rhlnrosliinvi i.sl Uîilkiinn. Es i-nlhiilt svliiitzimt^swidsc 10 % EaCO;,.
Dcr Hcsl onlffiIH :uif Sandkrirnclicii. dcrcn Dnrclimosscr 110-410
(liirclisclinitlMcIi 200 n bctnlfît.
KOrpiTwarifl. I)as Ekloderm <U‘r Kciriicrwand isl knnimiiiorlicii
cnlwickclf. Dcr ^c.samlc Diirclimesscr <lcr Korpcrwand belragt 580 n.
Davon enlfallcn 50 a aiif das Ekloderm, 510 ii aiif die Mesofiloea, 20 a
auf das EiUodcnn. \'on dcr Mcsofiloca simi 2/8 inkriisticrl, 1/3 isl
frei von hikriislalioticn.
Sphinclrr. Dcr Sphinflcr lKii>. îl) i.sl .sclir kraftif' limi sohr lan}».
Sein distalcs Emic licj^l vom Ekloderm iind Enlodcrni gleich weit
cniferni. Im oberen Dritlel nahcri cr sich dem Ekloderm, verlaufl aber
iin Hi'd^sleii Tcil scincr Lantie in dcr Mille dcr Mcsogloea, uni sich mit
scincm |)roxiiiialen Endc -wieder dem Eklotlcrm zu naliern. An scincr
brcilcstcn Sicile nimml er die knappc Hiilfle der Brcile dcr Mesogloea
cin. Die Zabi lier Muskelniasoheii bclrtif'l weil über 100. Die Forni
der Maschcii isl mcist ellipliscb, Fasl aiisnahmlos sind sic Iransversal
kclaHcrl. Be.sonders im «listalcn 'l'citc des Sphincters koimnen aiich
Masclicn von unrcgelm!i.ssi(.ier l'orm vor. Die lelztcn Maschen am
proximalcn Endc des S|iliinclers sind krcisfôrmig. Hier und da wird
der Sphincler nur von einer llcilic Maschen gebildet. Sehr haufig
liegen aber zwei. Iiiswcilen auch drei, ja sogar vier Masclicn nebcncin-
ander.
Slomodaeiim. - Das Scbinndrolir eines l’oiypen, der seibsl einen
Dnrchinesser von 0 mm halle, wics einen lichicn Diirchinesser von
3 mm auf. Die Wand des Schliindrohrcs isl knapp 120 |v dick. Davon
enlfallcn 80 a auf das Ekloderm, je 20 a auf die Mcsogloca und das
Enlodcrni. Das Ekloderm «les Scliliin<lrohres isl iiigmenlicrl. Die
Imngc des Schlnndrolires bclragl wenig mehr als 1 mm. Auf dem
Querschnill durch das Schlumlrohr ziihilcn wir 20 Furchen. Die
zwisclicn den Furchen gelegenen Fallen werden durch verhiillnis-
miissig llac-hc \'onvollningen dcr Mcsogloca gcsiülzl.
MrsfnliTÎpn. Die Zabi dcr Mcsenlerien belriigl .>8 (Fig. lOi.
Gonaden. Die von uns aiialomiscli unlcrsuchlcn Polypen
waren sleril.
C.nidnm. Im Ekloderm <lcr Koperwand fanden wir Holoiriche,
die 2()-32 a, <iurchschniltlich 28 a lang und 8-12 a, dnrchsc.hnilllich
10 U breil waren. Die Ilololrichen in den Kaniilcn der Mcsenlerien
Waren 40-40 a, diircbschnitllich 42 a lang und 10-10 a, durchschnitllich
14 a breil. Die Spirocysten der Tentakel waren 10-14 a. durchschnill-
lieh 12 a lang und 2 a breil,
Source : MNHN, Paris
I-. l'AX I NI) I. Vi r.T.KH.
Ziloxantlielicn. Zouxiinlliollt'ii sind sdwoIiI im KIdoderm wie
im Eiitodwm vorlisindi-n. lin Kklodi'iin dcT Tonlakel wiesi’n sio
eint'n Durchnu'sser von (i-H) n, liiiiThschnilIlifh 7 n niif. Aiich im
Eldodcrni des Schlundrohn-s iiml im Eklodenn di-r Mesenterien sind
roichlich Zooxiiiitliidlon voihiindi'n,
4. Palythoa dysancTîta nov.
EUjmolnijie. scliwer zii unU'ischcidcn.
Tijpiix. - Dcr Tvptis hefindcl sicli iin Muséum National d’His-
loiro naliirolle in Paris.
Suxlcitinlisrlu- StcUiin<i. U’fV Pnlijlhiin rhliinixli>mii f]>. 2:10)
Sclnirl P. (lijsiincrUii in ilic (iiiippc der Intermctliiip. Sio isl von oiniKon
ilir naho stohendon Spocios soliwor zii unlerschciden. Das fjilt bosnn-
dors für P. wilsninrri F. P.\x. lilld von Qiioonslaml (I). In Hoziii' allf
dio Kdr|»ordinu‘nsionon stimmon lioide Arteii ülHTcin. Audi die
Favbuns ist nicht solir vorschiodon, Allordini's sind dio Polypon von
P. diixfincriln wo.soiillioh lu-IIor als das Coononcliym, wiihrcnd liei
P. wilsmorei Polypon imd (ioononchyin f'Ioicli fiofarl)! zii soin sohoinon.
lk*i P. diisfincrilti isl im Zuslaniio dor Konlraklion der Scapiilus
dcutlioli anj^cscliwollon. Foi P. tiiifsiiiiirri « Iho capiliiluni... is not
swoilen in rolraolion » (Wii.smoki;. 1009. p. Dio Zabi dor Sca-
Iitilarfurohon holriifil hoi P. wH.imorri 2k-29, Foi P. (Iijsancrilii 22-25.
Dio Ziisammonsotznii}' dos Fromdkdrporskololls isl lici boidon Arlon
glcicli. Sobr vorsobioiion ist dor Ibui dos Spbinrlors, Sowohl P. inilx-
moreî als auoh P. tli/xtincrila bat oinon srbwachon S|)hiiictor, dessen
Maschon ganz. mit Miiskoizollon angol'üllt sind, Dio Zabi dor Miiskol-
masobon liotragt boi P. milsmorri 44, hoi P. (lijs<incrHii 49. Hoi P. itnls-
morei dor Sphinolor « lios Ibroughtml ils longlb dose to tho ondo-
dei'm>. Boi P. (itixancrilfi isl das distale Endc dos Sphincters dem
Ektodorin gonahorl, vvilbromi .soin mo<iia!or iind sein proximalor Ab*
sebnilt von Eklodoiin iind Entixlorm ofwa gloiob weit entl'crnt sind-
Wahrond boi P. inilxmorei niomats zvvoi Miiskoimasobon nobenoinan-
dor liogon. isl {Nos im dislalon Teilo des Sphinolors von P. flt/xnncrilo
baulig dor Fall. Hoi /*. inilsiiiori’i bal lias Schliindrohr 1(1 I.iingsfur-
ohon, boi P. tliisiinrrîhi Ki, Boi boidon Arton ist das Sobliindrobr pig-
montiort. Sowohl boi P. irilxainD'i wio boi P. ilijxitnrriln isl das P-klo*
ilerni konlinuiorliob ontwiokolt, Wiibrond abor boi P. inilxmnrei das
Eklodorm koino (ailionla aufwoisl. ist boi P. di/xonrrihi oino C.nlieub'
vorhanden
(1) WiwMonE (inOii. |>. 32;i,i bc.srliricli <lie Arl .nh tiemmarin nrenacea. ü*®
(ioltuns (ifinnmria wiirtii- vi)n Pax llOlO. |>. ^.V)) mil l'ali/llniii vi-ivinlfit. P'®
Wii.sMoiiKKOHK .Sptde'i niiissli' dnhrr don Nanicn l'nlulboii iiremtren fülircn, wena
nicht Dbu.e Chiajk solion 183B eine l‘iilylhott arennera licschrii-bon hiilte, dj®
spSter allerdings zu Ephnanihux gezogen wurdc. Die in die Svnoiivniie TallcDd®
Pnlalhm, Iirfiiiivni 11.. 4. Wll.sMinii-.. l'MHIi miiinle IMx M'Ull, p. 271)'/', wihmorei-
Source : MNHN, Paris
lANTHAIUKN
CKAMKX.
233
Eiiic zwfili' Art uns lier (lni|)j»i- diT Inlernu’ilinc. dio luihc
viTwaiull isl ini[ P. iliixtiiu-rila. ist (Jic diircli v, IIkidkk |>. 280)
ans der Aiishciilc dos * Vollor Pisaiii » ans Siiif'aporo beschriobone
1 dcinmdriti varinhiUs Di ichd, * , Wir nomion sio Piiliilhiui simjnpo-
ri-nsix (1), Pax ll'.IIO, |). 278) orschicn os soinor Zoil « nichl aiis-
fjoschlosson, dass dio voiii « N ollnr Pisani » boi Singaporc gesammelte
Art, dio V. Ilicintcit mil (i. vnnubiUs idontifi/iort, mil Wii.smores
(ienunarin arenaccd idontisoli isl. dio an dor Kiisto von Queensland
vorkomml f, Kino onioulo \aoli|nüriin}’ des Saoliverhallos bat jedoch
CTf'obon, dass P. sinf/apon-iisis wodor mit P. d’ilsinorei noch mit
P. (iijsdniTild idonliliziort Avoiaion kann. P. sintidpurenais ist wcscnt-
liob ^rdssor als P. ihjsdncrild. Ihro Polypcn erroioben wic diejenigcn
von P. ivilsinort'i oino Liinÿ>o von 2 em. Woraiis das Frcmdkdrper-
skelett von Piihjlhod siiufdporenxis bostoht, isl ans dor Bcschreibiins
V. Hkidkhs nichl mil Sicborhoil zu orkonnon. Kr boschrcibl es folgen-
dormasson : « Dio vom Mosodonn aiirgonommencn Fromdkôrper
i)ilden oin (îomisob von kloinon und. kioinstcn Sandkdrnchen und
Fraj^nicnlcn von Sponi-ion-SkololIboilon... Dosshalb fiilirl auch eine
llohandlimi' dor Polypoii mil Siiuroii zum Zwecko dor Entknlkimg
nichl zum Ziolo, tia biordurcb nur dor oboro Maiicrblatlrand grosslen-
tbeils von Inkruslalion i)ol'roil wird, dio ans Kiosolsaurc und Foldspal
bcstolurndon Sandkornor tlos übri^on Mauorblallos abor von Süuren
nichl angogrilTon wordon Daraiis muss man den Schiuss ziohen,
dass dor oboro Maiiori)lalIrand nichl mil Sandkorncrn, sondorn mil
Ealkslückon inkrustiori isl. N'orlior machl al)or v. Hkidkk dio llemor-
luini» ; « Solir doullicli war an wcnigon golungonon Langsschnilton
<luroh dio oIkto Kdr|)or\van<l oinc Arl Auslosc in der Verlhoilung
dioscr Inkruslalion zu l)omorkon. indom Stüoko von S|)ongionnadeln
iind Slcrno fasl anssoliliosslich dio oboron Partion dor Mauorhlatt-
wülslo orfüittcn, wogogon das gunzo übrigo Mauorblall Sandkôrnor
onlhiill >- Wic kann (icr oIkmo Maiiorblattrand durcb Bohandlung mil
veiaiünntor Saizsauro « grosslonlbcils von Inkruslalion bofroil Avor-
don», wonn in dicsor Korporrogion gorado dio Schwatnmspicula
gohîiul'l aiii'Ireton ? In zwci Punklon unlorschoidcl sich abor das
Fromiikdr|H'r.skololl von P. xinudporensis grundsiilzlich von demjoni-
gon dor P. inilsmorri und <lci' P. ilii.snncrild : diosc boidon Arton sind
Tasl ausschlicsslich mit kalkigcn Frcmdkor|)orn inkriisliort, und eine
Anhaufung von Schwanimnadoln in oinor boslimmlcn Kôrperrcgion
lindol boi keincr dor boidon Arlon slall. Das Eklodorm der Korpcr-
wand von P. iiiilsmorci unil P. siniidpurcdxis woist koino Caiticula aiil',
(I) V. llKiimii i(fcntil'izii-rU' ilu; au» Sinxaporc slainmcndc Art mit <lti- voii
Di'KHDISN (ISM, p. il.^O) aus Wcsllndion bi'.scliriola'ncn (lentniaria narinbi/is, Dass
t titi'n (ÜL- llIchliKkeit diosrr UoutunK srlion aus ticTi’cdBr.’iphischi'n Oründcn Hcdcn-
cn crhohcn wcrdcii würdcii, lialtu sclion v. Hkiurk U8ff!l, p. 283) vopausRcsehen
und vcroITcnllichlc seine Dclerminalitm infol){c-dessi.-n unter Vorbclinlt. Talsnchlich
darf wuhl aïs sichor gclten, diiss das SlUrk. das v. IIiodek aus Singapore vurge-
legen hat, nicht mit Drp-iiDKSs (!. iK/rdibilix idcniisch ist. Es muss oaher einen
iicucn Namen crliallen ; l’nlxilhnii singaporensh F. Psx et I. Mt'i.j.p.u. I95(».
Source : MhlHN, Paris
I'. l'AX
2;!4
wahivnil 1‘. iliisiincn'la ilnii'li (icii Bt-silz i-hu-i' C.uliciilii aiisf'fzciclliicl
ist- Die Karin-rwatu! von /'. wilsnitirci iiiul P. ilijsiiDcritn isl ()is'm(’n-
lierl. Ob bvi /’. siiufdpnri'nsi.i (“im- Pij'nicnlH-runf' (U*r K('>i|n“rw'im<l
beohüclitcl wiirdc, j^cht nus di-r lU-srlirc-ilnini’ v. Hi nnais nii-hl liervor.
Dit' von Qi’ov fl (lAiMAMi) (18.13) von cU’ii 'l’oiigii-lnsi'ln hcsrliru*-
beno P. niridi-fiixcti ist un^nnui^t-nil lickannl, lier im Mnsénin Niitioiiiil
(l'Histoiri' naliiri'llc in Paris aiiMii'walirU- 'l'y|nis sililcrhl i-rlialU’ii. Im
Lcbcn soll (lor Scajnis dicser Aii nUlifli jii'fiirbl, da.s Pi-rislmii brauu
nnd K'i'n ^^i-slreifl soin. Dor 'l'vinis isl in konsorviorlom Zusiando
j'raiihraiin nofiiriit. I-’ax (11)12, ]>. 318) konnlo an ihm tuir fostslollon.
diiss dio Kolonio 12 individuon nnirassl. dass dio maximalo Hbho
konlraliiorler Polypon 11 mm IioIiühI, dass 32 Scapularfmchon vor-
handon sinii tind dass das Fromilk<jr|iorsk(‘lolt ails Kalk boslolil. Dio
sohlocblo hislolof’isrho FCrlialUnifi inaolito oino oinjioliondo l'ntorsii-
cliuni^ dos Sjdiinolors immof^lioli. P\x s|)riolil " d'im dôvolopiionionl
rolalivomonl faildo v dos Spliinolors. ,\n oinom Kxom]>lar zilhlto or
(>8-7l) Mosontorion.
Von Fi naki ti <Kllioo-(iriippo ) ludion llii.i- ol \VHni:i.i-:(iUK (18111),
|>. 387) eino (leinmtiriii inillri/i bosohriolion, dio zxvoifollos unsoror P.
(UjsancrUu am lu'iolislon ,slohl- In don (Irossonvorluillnisson slimmoii
bcido .Arlon viillkommon niiloinandor iiboroin. Dor Scajms von
P. willetji ist blass}'rün, das ('.apilnlum rot, dio Miindsclioilio blass
violotl nnd dio Tonlakol liranlich-oranko. l obor dio Fürbnnf' dor
lobondon P. diixuncrUa isl niohis liokannt. .Sowohl P. ii’illctii als anoh
P. tlii.ifincrilii liabon oiu kontimiiorliobos Kktodorm, das von oinor
C.uliciila bodook isl. .\iioli isl dio Zusamnionsolziinf> dos Fromdkiirpcr-
skololts boi boidon Sjiorios dio filoiolio. 'l’rotzdom Iraf^on wir Bodon-
kon. <lio von Horrn Dr. Hanson in Iliknorn j;osammollon Kolonion als
P. tiùHnji zn boslimnion. Dio Zalil dor Tonlakol bolraf'l b«‘i P. //nï/oi/r
80. Hoi P. di/siitirrilti isl sio bostimnil wosontliob kioinor. Sind boi
P. iiiillci/i 40 Soapularfnrohon vorhamioii. so Irolon boi P. iliisttiicrihi
luir 22-2.â aid'. IIii.i. ol W'iirria.iKaii-; (18111). p. .18(1) sohildorn don
Spbinotor von P. inilli'iii rolj'ondormasson : ' Tlio niusolo oavitios aro
lar^o and aiTan;>od in an irro^iilar allornalinfj l’asliion i. Dioso Schil-
doriinj; loiohl niohl ans, nm olwaif^o dilToronlialdiaKm*slisobon Mork-
inalo znr rntorsolioiiinuf; von P. u’illnji nnd P. t/y.vn/nrPn foslziislol-
Ion. Roclil vorsoliiodon isl boi boidon Arien dio Maclilinkoil dos Kklo-
dorins dor Kbrpoi’wand (in/Poyi 70 a. dijsiincrila 40 a). Anoli dio Pifl-
monlioiniik Slomodaonms zoi;;! woni^ roboroinslinimunk : boi
willciji • in Ibo basal |iarl of Ibo oolodorm ooloni loss rofraclivo fjra-
nnlos as woll as uronps ol' ys Ilowish-brown K''!iniilos aro piosoni ». Boi
ilfisaiicrilii boobaoliloton wir im Kklodorm dos Sloinodaonms zalil-
roioho sohwarzo Pif'inonlki'nnor. Dio bolriiohlliohslon l'ntorsoliiodo
liotrofTon abor das (inidoin. So sind dio Spii'ooyston dor Tonlakol boi
nnHptji 10 a, boi <h/.siinrrilii \i) a lanf;, Im Kklodorm dor Korporwand
von wiUetji koinmon naob Hn.i. ol WHiTKi.iainK Nematoryston vor, dio
oino Lan^o von l.l.'iO a nnd oino Hroilo von (io a orroiolioii ! Dio
Source : MNHN, Paris
Aï s «( KAMKN.
235
f{rossJcii tlolotriclu-i), dio wir bci ({ijsiincrild iiii KkUHK'rni diT Kor|MT-
Avjind hoohaclileti'n. wnrtMi 28-3(5 n
lu (lcr {'l'iinf'cn [iidividiicnziihl diT KdIoiûi', der (irdssc der Poly-
[tcn, déni koiitimiierlieh entwickelten Kktoderiii nnd der Zabi dcr
SciipiilarCiirrhen Uiiisfiiirrita 22-2.), nuiliiki 24-3<li sthnmt Pnlijthon
ili/.soncrila mit dcr vnn Haddon cl SHAt;Ki.j;ï<)N (1891. p. 989) ans dcr
Tories- Strasse hescliriehenen PiiIijIIuki miiliiki ühercin. Dnch besleht
(las Frem(ik(ir|)erskelelt von (iiisnncrila ans Kalk, dasjenige von
miiliiki haiiptsücblirh ans Scliwaminiuidcln und Sand. Anch das Cni-
doni zeif,'! erheliliclu’ Vepscbiedciiheiten. C.AitUiiiKN (U)37, p. 193) gibt
die Lange dcr Holoiricben iin lîklodemi dcr Kiirpcrwand von P. mu-
liiki mil 3(5-48 ii an ; bei iliixiincrihi bclriigt ihre Lange 28-36 m,
dnrcbschnittlich 32 a. Die Holotricbcn in den Mesenlcrialkanàlen sind
bei P. iiiiilitki 4(5-.âi5 h , bei I*. ili/xanfrHd 32 a lang.
P. j/onifci ('.Mil.(111. von den Tnamolii-lnseln sliniinl in der Znsani-
inensctznng des Frcnidkdrjierskeletls nnd der konlinuierlichen Ent-
Avicklnng des Ekloderins mil P. thiMincrilo fibcrein, nnterscheidel sich
von ibr aber diirch die Zalil der Seaitiilarfnrehen (dfisancritn 22-25,
ijnnf/pi 25-3(ll nnd vor allem diircb die solitare Leben.sweise. Da Palij-
thiiti iiitnijei nach C.Aïu.niiKN (1937, p. 198) nnr bisweilen individuen-
arnic Kolonien liildet, nonnalcrweisc aber solilür lebl, miissen wir
sie wobi zn den Annchorcl/ir siellen.
Das (llciche gill für die von (iiiAV (18(57. ji. 239) von den Pbilip-
pinen als 7’rù/o i>hiliiii>iiirnsis bcscbriebenc. von Anohk-S (1883, p. 537)
zur (îattnng Poti/lhiui nnd von v, llKinnit (1899. p. 283) zn (ieminariii
geslellte .\rl, deren l’oiypen langer sind als die 29 mm messenden
Polypen von Pulijlhidi situjupi/rensis.
Aticb die der Torres-Slras.se enlslamnicmlc Pdli/lhoa miicmiirrichi
(Haddo.n cl Shacki.kto.n ) isl eine solitare Form, die sioh ausserdem
durch die diskonlinnierliche Enlwicklnng des Ektodernis von Polij-
Ihoii ilijsnncrilii uniersebeidel.
Fine Idenlitiit mil der von (iAiii.iiKKN (19.59. p. 144) ans Neusüd-
waies besebriebenen Piilt/thixi tiiislr(ilien.sis komml schon wegen der
versebiedenen Hohe der Polypen niclil in Belraebt : anslrtiliensis
4-.5 cm, ih/xancrilii (1,7-1,.'» cm. .\ticb in lier Znsammenselznng des
Frenidk(ir|»crskelclls unlerschcidcn sie sich von cinander : tiiixlra-
liensis Sand, r/y.s-onen/o clwa 99 Kalk. Hci iiusintliensis isl das
Ekloderm der Kürpcrwand . probably discontinou.s ». bel thjsunrrUn
konlimiicrlieli. Ebenso besteben DilTerenzen in dcr Hescbancnhcil de.s
C-nidoms. Sind die Ilololrichcn im ICktoderm der Kiirperwand bei P.
iiiislrdlipn.'ii.'i 41-47 a hoeb, so erreieben sie bei P. r/f/.vonen7o eine
Liingc von nnr 28-3(5 u. In den Mesentcrialkanalcn von P. lumlrnlienxis
kommen llololriche von 42-51 n Liingc vor ; bei P. difsoncrUn .sind sie
in diesel» Keirperteilen mir 32 a lang.
So bleibl A’orlaiifig niclils Anderes iibrig, als P. f/y.s«/icTi7fr als neuc
Arl zn bclrachlen.
Piiitilori. Iliknern (Iles des Tiiainoln), Okiober 1952, leg.
r,. Hanson.
Source : MNHN, Paris
r. l’AX CM) 1- Mi'I.I.KK.
23()
(ieoijraphiscbv Verbrcilunij. Nacli unsori’n J)ishcri}>on Keimtnis-
-sen niuss P. (Iifsnnrrifa :ils einc cmiemisclu- Arl (Km- Tuaiii()tii-[nselii
belriichtef werden.
TipfpnDrrlyrciliimj. — P. iliistincritii isl ciu IK-widiiicr tlcr (If/ei-
tenzonc.
Substnil. Auf KoralUMikalU. Li-Kl /.iisaiiiiiU'ii mil P. cprpsinn
iverf{l. hicTzii ]>.
Maieriul. Kinc in Kormaldcliyil konscrvicM-U-, ans 1(5 l’i)lyp(Mi
beslchcndc’ Kolonic.
Fârhinuf. I*oly|H'ii (in koiisiM-vicrlfiii Zuslaiulc) hcif’cl'arbcn.
imim*r wcsonllich bi*ll(M- als lias schiiuitzi^ {'raubraiino (’ociuMichym.
Hfibiliis. PolypiMi anl'n-cht sU-licml. zyliiuirisch. nii-bl miti-iii-
ander viM-waehstMi, von iiiifiloicliiT (irüssc. Holio 7-1") inin, durch-
schnitllich 51,5 mm. Diirflimosscr des Si-ainis ‘2-(5 mm. durchsclinill*
lii’h 4 mm. Si“a|(tiliis (k-iillicli ani;(“sch\volUMi- DiirchmossLM- des Sca-
ptiliis 4-12 mm, diii'i-bsohnitiru-h 7 mm. 22-25 deullicb hcrvorlrc-
lendo Scapularl'uri-lKMi. Pnlypini im Zuslandc (Km- Konlraktion dii-
Oborflachi* dos (ioonenobyms iiboi-rai'ond.
FremdkorpprskelPlt. Das l-'riMndki'nporskclotl dor Polypon und
dos (’(K*nenchyms isl von ^loiohor Zusammcnsolznnf'. Es enllialt etwa
95) % CaC.O:, in Form von Edriu-hon, doron Diii-olnncssor zwischcn
45 iind 280 n soliwankt und diirohsohnitllich 145 ii bolrai{t. Foramini-
forcnsolialon vvurdoii von uns luir voroinzoll boobacbU-t. Soin- scllon
fandon wir Fra^monto von Soiiwammnadoln. Das l-’romdkürporskololl
diirchsolzt das Èktodorm und olwa dio Hiilllo dor Hroitc dor Mosoi'KK-a.
I\nrpeni>iin<l. Das Eklodoi'm dor K<')i-|)orA\-and isl kontiiiiiior-
liob oniwiokoll : oino C.utioula isl vorbandon, abor an don moisloii
Expinplaron slark bosohadi^l. Dio Dioko dor Kdrporwand botragl
durolischnilMioh 550 |i il-lklodorm 4l) a. Mosoglo(‘a 470 a, Knlodorm
40 n).
Sphinclpr. Dor Sphinotor liotil im ^nisslon Toile soinos \'oi--
laufos (Fi^. Il’ in dor Mille dor Moso^looa, von Ektodorm und Enlo-
dorm olwa filoioh woit onlfornl. Nur das dislalo Endo dos Spbinclors
ist dom Eklodonn oin woni}* ^onàliorl. Audi an soinor broiloslon
Slello niniml dor Sphinolor niclit inohr als 1/(5 dor Brcilo dor Moso-
i^looa oin, am proxiinalon Endo kaum 1/20 dor mosof^looalon Breito.
Auf dom Quorsohnill zalillon wir 45) Masobon. Dio ^rosslon Muskel-
ina.sohon findon siob am dislalon Endo. Am proxiinalon Endo sind
.sio viol kioinor, abor man kaiin niolil bohaiiplon, dass dio kloinslon
am proxiinalon Endo lio^on. (iaiiz kioino (indon sich oint^oslronl aucb
im inillloron Toilo dos Sphinolors. In oinoin jirosson Toilo dos Sphin-
clcrs sind dio Masdion in oinor Bi-ilio an^oordnol, dooh liof'on an
mobroron Slollon zwoi Masobon nolionoinaiulor. Dio Masobon dos di-
slalcn F-ndos babon oinon unro^olniassi^on L’inriss. Nur wonif^o sind
soblilzfürmif’ ; dio Mohrzabl isl oval, abor nichl inunor transversal
Source : MhlHN, Paris
/DANTlIAKIli.N AÏ S IICKANIKN. 237
jiulîigiM'l. DlM' wc'ilist'lsi'ilif^o Absliiiid <kT Muskoluiaschc'ii ist iin di-
slaU-n Tcilo dos Spliinctors goriiiHor als iiii jiroxiiualon.
Stiimodiifiini. Aiissor oinor mil liifloion/.iorloii Scliluiidrinno
weisi das Scliliin<li<)hr 1(> duroh Hrhohiiiiÿ’on dc*r Mcsogloea vonciiian-
dor golronnlo riirolioii aiif. Dor tlypusiilcus isl wohi onlwickolt. Das
Eklodonii dos Sohliindrolirs isl slark pignioiiliorl.
Mespnlerii'n. l)io Zahl dor Mosonlorion botragt 154. Dio Moson-
torialfilainonlo sind roiolilioli pignionliorl.
Contulcn waron an don von tins unlorsiiolilon Exomi)laron iiiolil
onlwiokclt.
Cnidoni. Itu Kklodonu dor Kajiorwand fandon wir Holotrielio,
dio 28-31) a, dtirolisolinilllioh 32 a iaiig waron. Ilirc Rroilo sohwanklo
vnn 12-10 a, diirohscimiltlioli boiriig sio 13 a. In don Mosenlorialkaniilon
wioson dio Hololriolion fasl dio gloiolion Diiiionsionon auf (32 a lang,
12 n hroiti. In don Mosonioriallihinienlou waron sio 14-19 a, duroh-
schnilllioh 17 a lang und 0-8 a, {iiirolischnilUich 7 a broit. Dio Spi-
rocy.slon dor 'IVnlakol waron 14-10 a, iin Diirohsohnill 15 a inng iind
2 a broil.
Zooxnnthellcn. Zooxanlliollon boobaohtolon wir iin Ektodorin
iind Enloderm dor Korporwand, ini Entialorni dor Tcntakel, auch in
don Moscntorialfilanionlcn. Ihr Durobmossor hotrug 0-7 a.
5. Païyihoa cezesina nov, s|)oo.
lili/nmliufic. - Corosinus kirscbrnl, sn gonannt wogon dor Karbc
der Poly|>on und dos ('.nononchynis.
Typiis. - Dor 'l'ypiis bolindol sioh ini Mnsoiini Nalinnal d’Hisloiro
nalurcllo do Paris.
Stisteniali.sclir SIcIliilKj. Innorbalb dor (lalUing Pn/yl/ina gohort
die Arl cercsinti zii dor (înippo dor Immrrxac mil kriiflig ontwickolloni
Polslerooononoliym, iibor dosson Oborfliiobo sioh dio I’(i!y))on ini Zii-
stando dor Kiintrakiion niir wonig orhobon.
h'undorl. - Hiktioru (Iles dos Tuainolnt. Okiolior 1952, log. (i.
Ra.vson (15 Kolonion).
Kaiikiira (Ilos dos 'riiainnUi i, .Inli 1952. log. (1. Hanson (11 Koin-
nion '.
(i{'o<iriif)liisplir ViThrriliiiiy. Hisiior mir von don 'riiamolu-
In.soln bokannl.
'rieffiuierhiriliiiir/. I‘id!/ll}iiii ri’rpximi isl oin Howohner dor
Gozoitcnzono.
Siibxlral. Kalksloin und ('.orallincon.
Mfilerial. -- Insgosaint lagon uns 20 Kolunion mit molir als 3800
Polypon vor. l’ober Farbo, Farm und Grosso der von Hiktioru slain-
niondon Kolonion ist Folgondos zti sagen :
Source : MNHN, Paris
Sr.
Karht'
, Kunii
I-angc
Iti'cite
llulie
Zülil der
l'olypen
I
leberrot
polsterformif’
iinregelmassig
20 cm
15
3 cm
432
II
vcrwaschen rot
polsterfbrmin
unregelmassig
14 cm
12 cm
2 cm
.302
III
vcrwaschcn roi
plattenformiK
iinregelninssig
3 cm
il cm
1 cm
IV
leberrot
polstcrformiji
nindlich, unrefelniiissif
14 cm
14 cm
3 cm
2112
vcrwaschen rot
polstcrfbrmiy
iinregelniiissig oval
13 cm
7 cm
1,5 cm
2151
VI
kirschrot
polsterriirmis
nnrcfchniissig
lu c-m
8,5 cm
3 cm
211)
Vil
vcrwaschen rot
))olstcrfc)rinin
Imreisenforniig
U) cm
i) cm
1,5 cm
215
VIII
leberrot
polslerformiji
nnregclmiissig
il cm
8 cm
1,5 cm
135 1
IX
vcrwaschen rot
j)h)ttenfurini((
Hinglich oval
7,1 cm
3,8 cm
1 cm
123
\
vcrwaschen rot
polsterformifî
unregelmassig riindlicli
7,r> cm
(>,5 cm
1 cm
123
XI
vcrwaschen rot
sockciformij’
unregehnüssig oval
lO,.-) cm
7 cm
5 cm
122
XII
wcisslich rot
vcrwaschen
sockciriirtnift
qiiailratisch
7,8 cm
,1,2
en,
100
XIII
kirschrot
polsterformif
unregelniiissig
0 cm
8,8 cm
5)3
XIV
kirschrot
plattenfbrmif
dreieckig
4,:» cm
3,7 cm
2,4 cm
44
XV
kirschrot
plattenforniif
unregelmassig
2,4 cm
2 en,
1,3 cm
»
Source : MNHN, Paris
ZOANTHAIUKN AI'S
Bf)
l’iik-r (loi) I.) Koloiiion von llikiu-rii siiiii iiiir 4 kirsclirol gefiirlil,
.■} siiid IoIkotoI, iiiui woisi-n oin vcrwnsclu'iu’s Hol aiif. Niivli unscri-r
Mcimiiig kann os koinoin ZwoilVi iinkTlio}*cn, dass allô Kolonion
iirsprunglioh kirsolirol {’ofaikt waron unil dass iliro iialiirliche Farho
/uni 'l'oil in doi- Konsorviorungsnüssigkoit ausfiozogon wordon isl. 4
Kolonion hahon oino ])la(lonfonnif'o (o'slall, 9 sind polstorforinit;, 2
sookolfdrniit^, Dio lolzloron liatton sich iirsprünj'lich in oinor Vortio-
fiini' dos liodons aiij^osiodoll nnd sind zunaolisl in dio Hoho i'owaohson.
Dio Forin dor Kolonio isl moisi iinrei^olinassii'. Ihro Dioko scliwankl
zwisolion I nnd .'> oin. lin Dnrohsolinill liolrsif't sio 2,2 oui. Dio Zabi dor
INilypon oinor Kolonio sohwankt zwisolion S nnd 432. Wonn inan die
jiiî^oinllioho. nnr S Individnon ninfassondo Kolonio unborücksichliî^l
liisst. dann onlhalt I Kolonio dnrobschnitllich olwa 2(M) Polypoii. In
kontraliiortoni Znslando orbobon siob <iio Poly|)on bis 4 niin übor
«lie Oborlliiobo dos C.oononoliyins, (iiosso nnd kloino Polypon konimon
innorbalb oinor nnd dorsolbon Kolonio nobonoinandor vor. Durcb-
sohnitUioh bolnis'l dor Dnrohmossor oinos !’oly|)on 1,3 oin, dor Duroh-
niossor dor Mnndofïnnni' ini Maxiinnni nini. Dor f^oj^onsoili^o Abslami
dor l*oly|»on sohwanid zwisolion 20(1 j» iind h; durohsobnilllioh
bolnigl or à.ôb a. Dio lîraotoon sjninj'on z.T. ripiioiiarlig vor. Dio Zabi
dor Sca|)ularrnrobon botraj,'! 17-19, Po/i/l/ioo ceresinti isl in Hikuorn
oin Howobnor barlor llodon. .Am l'ioicbon Standorl kommcn in
Hikuoi'ti XotinlIiiiK luipsicnrcniis i|). 22K) nnd Puliilluui ili/fi'incrUd
0). 230) vor.
Dio Slüoko ans lliknorii lasson siob lolgomlonnasson obaraklo-
risioron ;
« Kimchrol </rf/irhlr. rhircli.scliniltlicli '2.2 cw ilicke Kolonicn
non mei.st polslorformifjfin Wiichs nnd iinri’nclinnssiiii’ni L’mriss.
dnrchxchniUUvh tdinn 200 Pidi/pcn iimfas.ieinl. die .sich his i mm üher
tlie Oherfliiche de.s Coenenchi/m.s erheben. Dcr Diirchme.sser lier Pidij-
pen beirüijl diirvhscbnilliicb i:( mm. tl-lO Srnpidnrfiinlun. lieinohner
hurler fiiiden ».
.An don II Kolonion von Kaiiknra niaoblon wir folj'ondo Fostslol*
Umg ;
Source : MNHN, Paris
Sr
farlw
Kortn
1 mri»
l.iinKc
Bteik-
H.ilu'
'/.aM der
l kirschrot
kalottenformig
dreickig
lu cm
8,8 cm
3,5 cm
181
II
kirschrot
plattcnformig
lierzformig
8 cm
tî cm
1,5 cm
114
ni
kirschrot
kalottenformig
oval
11 cm
t) cm
3,() cm
ltH>
IV
kirschrot
gewiilht plattcnformig
oval
9 cm
5,1 cm
2.4 cm
!KI
1 V
kirschrot
gcwolbt plattcnfürmig
unregeliniissig
7 cm
3.5 cm
1.3 cm
1
VI
kirschrot
schwaeh gewiilbtc
Plattc
oval
7 cm
(i cm
1 cm
81
VII
kirschrot
plattcnforniig
oval
ti,2 cm
4,2 cm
1 cm
7(i
VIII
kirschrot
polsterformig
polygonal
7,5 cm
5 cm
2,5 cm
IX
kirschrot
polstcrformig
polygonal
cm
4,7 cm
1,3 cm
(>7
X verwaüchen rot
polstcrfürinig
liinglich-oval mit
eingeschlagenoni
Hande
7 cm
Il cm
47
XI
vcrwaschcn rot
polsterforniig
unregelmiissig
4,3 cm
1,5 cm
38
Source : MNHN, Paris
ZOANTHAl
KN A
•>4l
AI'S OCKANIIJN.
Unli'r (Ion 11 Knlonîon von K:u]|<iii'!i wnron 9 kirschrot fjcfarbl.
2 Stiicko zoif-lcii dassell»' vonvasclionc Roi, rlas wir aucli boi cineni
Toil (lor ans Hikiioni staininondon Kxoïnpiarc fostslollon koiintcn.
Audi in diosoin Falie liatlo sicli dio iirsprün"liclu* Farbung offcnbar
in d(*r Konsorvioriingsflüssif'koit voriindc rl. Die Forni der ans Kaukura
stainniondon Kolonien war plallonfbnnii' odor |)olsterformif{. Kolonien,
dio sich anf oiner Krlitihiiiiff der Unlerlaf'e aiiffesicdclt luibcn, nehmen
fine kaloltenfonnim- (loslall an. Der l’niriss der Koionie ist oval, poly-
f{onaî, drcieckij^ odor unroKolmiissij^. Iliro Dicke schwaiikl zwiseben
I nnd ;î,() cm. Diircbschnilllicb Jiolnif'l sic 2 cm. Die Zabi der Polypen
oiner Koionie schwankt ZAvischen .“IS iind ISl ; durchschniUlich bcfràgl
sic knapp 90, Zabi der Seapiilariiirehen 17-19. Pnli/Uion ceresinn
isl in Kaukura ein Hewohner barter Boden, Am gleichen Slandort
komml (iort Pnli/flioti Iriicochiton (p. 24;>1 vor, .Auf. der Miindscbeibe,
vielleiebl auch im tîastralraum von Polt/lhoa crresinti lebl cin Aolidier,
den Madame Pitevor (lOriO) als Ai'oliinupsi.i rnnsoni besebrioben bal.
Hiiufig ist bei den aii.s Kaukura stamnienden Stücken eine Konkreszcnz
bcnacbbarler Kolonien. In drei Fiillen beobachlelen wir eine Verwaeb-
sung zweicr Kolonien. In einem Falle orwies sich eine vormeintliche
Koionie als das Verschmelzungs|)rodukt droier ursprünglicb gefrennter
Kolonien.
Das Malerial ans Kaukura liissl sich l'olgenriermasscn charakle-
risioren :
« Letichlenil Kirxrhrol (jefarbfe. üiirch.schnittlich 2 en» dicke Ko¬
lonien i)f>n plnllenformitieii} oiier (u/lslerfnrnuijem Waehs nnd nvnlem.
pohjffoniilein oder nnre<irlmnsxi</em l'inri.xs, ilnrchschnilllich elimi
!t0 Poti/pen nmfas.xend. die xirh his i mm liber die Oberflncbe dex
(Uicnencluims erbeben. Der Dnrcbmesxer der Pnhjpen betrâqt dnreb-
.xcbnilllicb 7 mm. 17-19 Scnpnlnrfiircben. liemobner bnrter Bi'iden ».
Wir hahen das ans Hikueru und ans Kaukura stammende Matc-
rial gelrennt analysierl. Das Krgehnis ist durchaus ülH*reinslimmend.
N'ur bandcit es sich lici den in Kaukura gcsummellcn Sfücken um
jüngcre Kolonien, worauf sclnm die geringere Grosse der Kolonien und
die kleinere Zabi ibrer Individuen bindeulen. An der spezifiseben
Identiliil beider Po|)ulationen ist nichi zu zweifeln.
Premdkorperskelell. Das FremdkorperskeletI bcsleht aiis-
scblie.sslich ans Kaikparlikeln von sebr verschiedener Grosse (45-700 a),
Durehschniitlich hetragt der Durchmesscr der Kalkpartikel 300 m.
Andere Bestandleile feblen vollstandig. In der Sphincterregion
nebiuen die Fremdkorper wenig mebr als die Hiilflc der Breite der
Mesogloea ein. Weiter iinlen isl 3/4 der Hrcile der Mcsoglocu mil
Frcmdkbrpern durehselzt, 1/4 davon bleiltl frei.
Kfirperwnml. Der Durehmesser der Kôrperwand lielragl
1040 a. wovon 70 n aiif das kontiniiierlich enlwickcltc Ekloderni,
Source : MNHN, Paris
242
r. i*.\x l'M) I, Mi'i.i.i-i».
9;'ill ^ aiil' <lk‘ Mokoi'Uhm uikI 20 >> aiil' (las Kiitixlcnu (’iitralIcMi. I)as
Kklodonii isl konliniiicrluli. oinc ('iitii-nla fchlt.
Sphiiivlcr. In (1er Sphiiiclcrregion botriij'l die lireile der
Mcsof'loea diirehschnitllich (57(1 n, der Ahsland des Sphincters voin
Hktodei'in 070 a. sein Ahsland voin Hntoderin diirchschnittlich 50 fi.
Der S](hiiu‘(er verlanfl alsn in seiner {'aiizeii Lün^e /.iemlirh nahe
dem Kniodenn 'Fi^. 12), Die (liirehschnitllichi’ Mreile des Spiiinrlers
belriigt 50 a. Allerdiiif's ist seine Breile erlichliolien Sehwankungeti
iinten.v(irfen. An seiner hreilesten Sicile isl er 100 a. an seiner
seliwiichslen 10 a hreil. Die Ineilesle Sicile liej^l, wie hei allen
Pn/(///ion-Arlen, in der dislalen Miilfle. die sehiualste Sicile ain |>roxi-
inalen Knde des Sphinelers. Die Zabi der Muskelinaselien l>etraj^l 05.
Die (rriisse der Maschen isl sehr versrhieden. Die Mehrzahl von
ihneii ist sehlitzforinii^ and transversal }‘elaf{erl ; niir ein kleiner
Teil bal elnen ovalen l'inriss nnd isl loiiÿ'itiidinal ^ela^ert. lin alij^e-
ineinen sind die Maschen einreihij^ anf-eordiiet. Niir an weni^en
Stellen licf^en zwoi Ma.scben neheneinander. Fin einzifics Mal henhach-
teten wir iin dislalen Teil des Sphincters, dass 11 Maschen nehen-
einander lagen.
Slomndneiim. Die I.aiifje des Stoniodaeiinis hetriit'l 2 mni.
Seine Wand weist eine Dicke von 125 a aiif <Ekl(Kierm 55 a. Meso*
gloea 55 a. Kntoderin 15 ai. Die lichte Weite helraj,'! aiif déni Mikro-
toinschnill 050 x 250 a. Ausser einer f^iil difrerenzierten Schlnnd-
rinne sind noch 12 liefe Lan^srurchen vorhanden, die diirch f{anz
iiiedriHc Hervor\volhunf>en (hr Mes()j>loea f'ctrennl werden.
Mpspnfprii’n. Die Zabi (h-r Meseiilcricn helriif'l 50 iFig, I4l.
(li>n/ulpn. Keines der von uns iinlersnchten 'l'iine war }4c-
schlechlsreif.
C.niiioin. lin Kkloderin des Mauerhlatles fanden sich sehr
zahlreichc Holotriche von 50-42 a. durchschnitilich 5!) a Lanj'e. Ilire
Breite .schwankle zwischen 10 nnd 22 a ; durchschnitilich helrn^ sic
19 ii. In den Kaniilen der Mesogloea eiTcichcn die Ilolotrichen I.iin^en
von 58-44 a. Mire durchschnillliche I.:inf{e hetriit^l 42 a, dire dnreh-
schnillliche Breile 20 a. Die Holotriehen der Mcsenleriallilainenle sind
ÿ{leichr:dls 42 a lanf>, aher mir 14 a hreit. Die ausserordenllich zald-
reichen Siiirocysten der Tenlakel sind 14-19 a. dnrchschnilllich 10 a
lang nnd dnrehschnilllich 4 a hreit.
%ni).riii)lhpflf'n. Iin Kkloderin der Korperwand l'anden wir
Zooxaidhellen, die einen DnrchiiK'sser von 7-9 a, durchschnitilich
von 8 a erreichten.
6. Palytboa poeciioderma nov. spec.
Ehjmolitpip. îToi*!).'!; hiinifarhift. inanni^fach, vei-wickelt. rô SlfK*
die Haut. Der Naine wnrde gewahll weiten der iilierans inannigralti^eii
Ziisainnienselziinf' des FreindkOrperskeletls.
Source : MNHN, Paris
z<ianth.vhii;n a
\l'S OCKAMKN. 'Ü'i
Ti/pitx. - I)er Tv|»iis ln'lindi-l nich iiii Muséum (l’Histoire natu¬
relle in l’aris.
Stjslemiifixchf Sti'Uiinij. Pnlython fxwcHoilcrmn geliorl zu (ier
Arteiif'riippc (1er Immcrsar.
Fiintlort. - ilôt Pore K](ie (Nouvelle-Calédonie), leg. G. Ran'son.
(ieof/raphische Verbreiluny. — Bislier nur ans Nouvelle-Calédo¬
nie hekannl,
Ticfi'niH'rbreiliiny. Wie aile von (î. Ranson gesaminelte Paly-
thwii in goringen Wasscrliefe (vergi, hierzu |)- 2*25),
Substrat. Korallonkîdk.
Materiiil. \’oii Piilijlluia ptii'dloilernia liegen uns zwei Kolo-
nien vor. die zwiselien 10(1 nnd 200 Individuen unifasscn.
Farbiiny. - Die lieidcn Kolonien sind (in konservierlem Zu-
standi sclinnitzig saïulfarben ; das Cocnenehyni isl dunkler als die
l'oIyiK’n.
Habitus. Die einc Kolonie (1211 Polypcnl isl 8,4 cm lang, 4,9
cm brcil nnd 8.2 cm lioch. Sic isl kruslenf(')rmig und hal einen poly-
gonalen rmriss. Die zweite Kolonie (198 Polypen) isl 0,2 cm lang,
5,4 cm breil und 2 cm hocli. Ihr l'mriss isl unrcgclmassig oval. In
beideii Kolonien liegen grosse und kleine Poly|K“n regellos durcheinan-
der. Dcr Durclimcsser der grdsslen Po!y|icn schwankt bei der ersten
Kolonie zwischen b und 8 mm und betrügl durchschnittlich 0 mm.
Hi‘i der zweilen Kolonie baben die grüsslen Polypen einen Durchmes-
ser von r)-!l mm, durcliscbniltlicli von 7 mm. Die Scapularfurchen
sind so undeiillicb entwickell, dass wir ihre Zabi an dem uns vor-
liegenden .Malerial nicht mil Sicherheil l'estslellen konnten. Im Zu-
slande der Kontrakiion crhelten sicli die Polypen nur wenig nber die
Kliiche devs Coenenebyms, hochslens 1 mm, Rcide Kolonien sind auf
der Unterlago mil einer Basis befesligl, die von einem schmalen,
wulsligen Randsaitm begreiizl wird. Von diesem Randsaum steigen
zwiselien den cinzclnen Polypen liefe Kiircben empor. wic sie Pas
(1908, p. 409) von der oslafrikanischen Pitli/thna Iropicn Carlgh.
iH'sclirieben bal. Die von Coeneiichym erfüllten inlerpolyparcn Spa-
lien sind in den lieferen Teilen der Kolonie nur 27.5 a. nahe der Ober-
flache dagegen 1825 a breil.
Frciiutkbrpvrskflclt. Das Premdkorperskelell von Paliitboa
papcilodermn zeicbnel sicb diircli einc grosse Mannigfnltigkeit seiner
Zusammenselzung ans. Im Korrosionspriiparal (Fig. 1.8) l'allen uns
zuerst dnrcbsichlige. l'arblose und slriiklurlose, eckige, von Bruch-
randern begrenzle Kalkplattcn aiil', die 190-580 a. dureliscbniltlich 325
4 lang sind. Peber dire Provenienz konnen wir nicht einmal Vcnmi-
tungen iiu.ssern. Daneben Irelen unrcgclmassig gestallete, undurch-
sichlige Kalkkorner mil rauher Oberfliiche auf, die eine Grosse von
135-8(50 a aufweisen. durchscbnilllich aber nur 225 a gross sind. Von
Source : MNHN, Paris
Mi'l-I.KH.
•2i4 K. PAX I NI) t
kidkiHPn lk‘stan<llcik'n wart-ii imch Forainiiiifcreii iinii Kalkkôrpcr-
cheii voii H()l()thuiioi(U‘i’n zii envahiicn. Kiaselif^i’ Hastandloile ituichcn
schalzunyswi-iso noch nii-lil 1 'î der Masse der Inkriislalion ans.
l'nter ihneii faiideii %vir Uadiolarieii iiiul IJriielistileke von Seliwamin-
nadeln.
Korpeniifind. Die Maehlif'keil tler K<')r|ierwand itelraf»! 400 H
(Ekloderm 80 i*. Mesojjloea 27(1 n. ECnlixierm âO a). Die Kaniile der
Mesof'lm'a eiilhallen sehr vie! l*if{meiil-
Sphinclvr. Der Spiiineter von Pfilijlhixi pneciladcnufi ist sehr
krafti^ <Fif<. 15). Diireli seine !)reilen, fast nelzrürtniH aiif^eorduelen
Maschen eriniierl er an Sphtnelere. wie sie in der Oattung Ephonn-
IhiiH vorkominen. Iin dislalen Telle siiui die Miiskelniasehen ofl nur
diireh diinne, inesoj'loeale Seheidewiiiale ^etrennl. Die Ciesamlzahl der
Maschen l>elraHl HH, Wahrend die oliere Iliiirie des S|)hiiiclers an der
ekloderinalen Seite der Mesoj^loea lief’l, verli'iiifl er in der unlcren
Haifte elwa in «1er Mille der Mesof'loea. In seinein ganzen Verhuife
niinml der .Sphineler elwa t/8 der Hieile der Meso^ioea ein. Im di-
stalen Teile sind <iie Masehen ini all^enieinen schlilzldmiif^. iiu proxi-
inalen Teile iiherwiej^end oval. Ain proxinialen Knde sind die Miiskel-
niaschen erheblich kiciner als aiu disialen. aher noch wesentlich
gro.sser als bei ainleren P«/i///»f>o-Arteii. Am proxinialen Ende keilt
der S[)hineler eiwas ans. Teberall sind die Masehen diirch f'erin^ere
Zwischenraiiine voneinander gelrennl als bei Pahjlhon leiicnchilun
(Fi;^. lOi. Im allgemeinen sind die Muskelinaschen einreihii' ange*
ordnet : luir an wenigen Stelleii liegen zwei Masehen nebeneinander.
Slomodnpiim. Die lainge «les Sehliindr«(hres belragt 2,5 mm.
Die Mes«)gl<>ca der Wand erreichi diirebsehnitllieh eine Dieke v«>n 85 a.
Die Dieke d«*s Ekhalernis inid Enlo<lerms Hess sich an iinseren Prii*
paralen nichi ziiverliissig inesseii. Anscheinend ist «las Ekloderm des
Se.hlnndridirs niehl |>igmenlierl. Felier die Zabi «1er Idingsfiirehen, «lie
«iiireh flaehe Eriiebiuigen «1er Mesogl<»ea voneinamler geln-nnl wer-
den, kdnnen wir leider keine gonauen Angaben maehen.
Mpxpnlerien. Die Zabi «ier slark piginentierlen Mesenterien
belriigt 88.
(itiniiilpn. Eines der von uns aiialoiniseb iinliosiiehlen Tiere
war weibliehen (Jesehieehls. Die Eier wiesen einen Diirehniesser von
«liirehsehnitllieh 815 a. «ier Eikern «■inen Diirehmesser von 40 a nnf-
Cnidoiii. Im Ekt«»«lenn «1er Kiirperwaïul liaben wir zahlreiche
Holoiriehe (40-41 a, diircbsehnilllieb 48 a lang ; 20-20 n, diirch-
sehnittlieb 24 a breili gefumien. N’iele Ibdtdriebe beobaehteten wir in
den Mesenlerialkanalen (40-52 a, «liirebsebniltlieb 48 a long un«l 22-28
a, diirehsebnilllieh 24 a breil). Die Spiroeysten «1er Tenlakel sin«l
diirehschnitllieh 14 a lang iiml 8 a hreit.
Zonranllipllpn. - Das Eklodmnii der Kdrperwand enlhiill nur
wenige Zooxanihellen ; zahireieher sin«l sie im EktcHlerm der Tenta-
Source : MNHN, Paris
ZOANTHARIKN Al S OCF.AMF.N,
24Ô
kcl. Vorciiizc'lt IntlVn wir sio :uich in tien .Mesenloricn. llir Diin-hincs-
ser bctriig tliirclisclinittlich 9 n.
ParnsUcn. In tlein (nislrnlniuin dor Pnlypen von Palgthon
fioecildilermit fanden wir /.alilrciche ('Jrri|)edit*ii (liacaïUnireiis sp.}.
7. Palythoa leucochiton iiov, spee.
ICIiimoloiiir. — /.uxa/iT-ov weiss gekleidfl, so ^emmnl wegen der
weissen Fürluin^ der Polypoii.
Tgpii.s. I)t*r Typiis hfl'iiidet sieh iin Muséum Nulionul d’His-
loire iiidurt'lle in Paris.
Sijslenuilische Stelliing. Wir Pulijlhon ceresinn (p. 287) und
Poli/lhoa pocriloilenitti fjfliort auch Pdli/thon Iciicochilon zur (îrnppe
(1er Ininier.itie.
Fiintlfirl. - Kauknra (Iles des 'ruainolii). .luit lS>r)2, Icg. (î. Ran-
son. An déni ^leichcn Fiindorl koniinl Palylhoa ciTesina (p. 241) vor.
(ipogmpbhche Verbreiliiiuj. Uisher luir von Kuukura bekannt.
Tiefenverbreituiuj. 20 cm - 1 m.
Stibxfral. Die Arl siedell sieli aul' Kurallcnfcls an.
Mntcrinl. In der Sammiunj' R.vxs(»N war die Arl diireh ^ut
erhullene Fraf^mcnle zweier Kolonien veiirelen.
I'{iibunij. Polypen weiss, Coenenehym hellbeif^e.
Hdbitii.s. Pdli/lluxi leucmhilnii bildel 8-î) mm tiieke Kruston,
die sieh allen Unehenheilen der l'nleria{?e anselimiem’n. I)as j'rdssere
der beitlen Frafiinenle, in dein wir 227 Polypen zahllen, batte eine
I.iin^e von (>,5 rin und eine Hreite von 0 cm, das kleinerc, das 112
Polypen enlhiilt. war â cm lang and 4.8 cm breit, (îrosscre und klei-
nere Polyjien sind in der Kolonie uiiregeliniissig verlcilt. Der Dureb-
messer der Polypen betrügl 2.7-2 mm, durchsehnitllich 3 mm. Der
Absland zweier Polypen belragl auf der Oberfliiebe der Kolonie 150-
40(1 n. Sic liegen aiso sebr dielit nebeneinaiider, lii konlraliierlein
Zustande erlieben sieh die Poiy|)en nur unmerkiicb über die Oberfla-
elle des (ioencnohyins. Die Scapiilarfurehcn sind sehr deullich cnl-
wiekell. llire Zabi schwankt zwiseben 10 und 12. Meisl sind 12 Fur-
ehen vorhanden.
FrpnnikbrpvrxkrlvU. Das Fremdkürperskelell von Piilglhoii
li‘ii(<i<-bilon beslebl l'asl ausscbliesslieb ans (laCO;,. Die Haiiplmasse
bilden winzige (îesleinsbrocken von 50-490 |i, durcbscbniltlieh von 190
a Durehmesser. Daneben l'inden sicb vereinzelte Foraminiferen und
Kalkkdr|)erehen von Holotluiiioideen. Kaum 1 % der Inkruslationcn
enlfiilll auf kieselige Subslanzen (Sandkornchen und vereinzelte
Sebwammnadein ).
Source : MNHN, Paris
246
F. FAX I NI) I. Mi''IJ,Kll.
Knrpcrwiiiil. Dcr DurchiiU'ssiT dcr Is(ir]n'rw;iiul ht'lrai'l liiircli-
-schniltlicl) 22') n, wiivoii 4'i a aiil lias Kklodrrin. kHai)|) KH) a aul'
(lie Mosof'liifa uiici ri’ichlich là a aiif (las Entodcrm onlfallen. Das
Ektodcrin isl konliniiiiTlicli (‘nlwickcll. lii’silzl koinc ('titu'iila iind isl
mit Zooxantlu'Ik'ii voll gojirropft.
Sphincler. Der Siiliiiudcr von l'iihilhoa Iciicochilnu KK isl
schwach cnlvvitkcll. Die (îcsitml/.ahl seiiu-i' >[iiski‘[masc'lu‘n h(‘lrii}‘t
mil- ;ili. In scincm i'aii/.cn Ncrlaiil'o lii‘“l cr an dcr eklodcrmakm Seitc
(lcr Mesof'loea. Die hci wcilciii {^rdsslcn Miiskclmasclicii Indindi-ii sicl)
iij (lcr ohcrcn Hiitflc des Sphincters, ahcr nichi in unmitlclharcr Niihc
dos dislalcn Endos. Das distalc Knilc dos Sphincters wird von zwei
t'rosson Masclicn f^ohildcl, die in hctraciillichom .Ahstandc von doiii
iibri^on Toil des Sphinclcis licj’cn. Im gnisslcii 'l'cile des distalon
Absohnillos liofion die Masobon (ujuidislant. Am distalon vvio ani proxi-
maloi) Endo dos .Sphincters sind die Maschon durch ungleiche Zwi*
.schenraumo vonoinandor j^otrcnnl. Die l'orm der Maschon ist iinro-
^clinassif' oval, nichi schlil/.ronnif'. Im proximalon Toile vorsclimii-
lorl sich dor Sphincter allmahlich. Wahrend or im oboron Toile woni*
f^or als I/.) dor IJroito der Mosooloea oinnimml. Iietnij.;! seine Breile
im unteren Toile l'asl die Iliilfto der Broilo der Moso^!(n*a. In dein ^an-
zonVorlanfe dos Sphincters sind die Maschon einroihi}; angeorclnol.
Stomoihu'iim. - Die Lanf>o dos Schiundrohrs iiolriif^l knapp
1 mm. Dio Wand dos Schiundrohrs isl 1)0 n diek (Eklodorin 70 n, Meso-
f'l()(“a 10 II. Enlodenn 10 ai. Die Sehliindrinno isl ^ul difforenziorl.
Im Beroioh dor .Sohlundrinno orroichl dio Mosof'looa aiif dom Quer-
schnilt einen Dnrchme.sser von 2(1 a. Das .Schlundrohr trajet Furchon.
deron Transvorsahviinde nichi von niosoj^looalen Balken fic-stützt vver-
den. Wahr.schoinlioh belraf^t dire Zabi 10.
Mesi-nlericn. Die Zabi dor Mesenlerion betriis.'l 20. In don Mo-
.sontoriidfilamonton lindot sich Piÿ>menl.
(îonfulcii. Dio von uns unlorsueliton l’olypen waron storil.
Cnidoiii. — Dio Holoiriclion dor Kürperwand sind IIO-IIS m lanj{
und K) a broil. In don Mesonlorialkaiialen iiml in don Mosonlorial-
tilamonton orroichon sic eine Liin“o von âO a und oine Breile von 10 t».
Die Spirucysten dor Tonlakol sind 11-14 a, durehschnittlich Kl a lan({
und ;{-4 a. durehsehnilllich 4 a broil.
Zooxanthellen. Einzellij;e .AIf>on t'indon sich im Ektodorm der
Kürperwand und im Enlodenn dor Mosontorien, Ihr Durchniesser
l)elraf'l dnrohschnitllich 8 a.
Source : MNHH, Paris
Zn.VNTHAIUKN AI'S
('.KAN’tl-N.
247
BIBLIOGRAPHIE.
Andrks a. (1883). - Le Atliiiie. Atli IL Acoiitl. Lincei (3. Mcni. class. soi.
fis.) foin. U. [). 211-()73. 13 pi.. 7(i fi}?.
Lahi.CiHKN O. (19.37). - (A-riimtlüiria and /.oantliaria. (îrcat Barder Bref
Kxned. 1928-29, Srieiitif. lUp. vol. â, no. h. p. 177-207, 1 pl.
- (195)0). — Corallimorpliaria, Aetiniaria and Zonntliaria froni New
Sonlh Wales and Soiitli Queensland. .Arkiv f. Zool., vol. 1, N.S., nr. 10,
p. 131-140, 3 pl., 10 fiff.
Diieuden’ .1. K, (1898). — Jamaiean Aetiniaria. Part I Zoantheae. Scienlif.
Transaet. Roy. Dublin .Soe. ser.. 2, vol. 0, p. 327-376, 4 ni.
llnAY J. K. (1807). — Notes on Zoanlliinae. wiih lhe descriptions of some
new fîcnera. Proc. Zool. .Soe. London, p. 233-240, 5 fi(4.
IIaddon' A, C. (1898). The Aetiniaria froin Torres Straits. .Scienlif. Trans-
acl. Roy. Dublin Soc. ser. 2, vol. 0, p. 393-498, 11 pl,
Hadoon a. C. et 1)i:eiu)es J. R. (1896). On some Aetiniaria froni Auslra-
lia and other districts, Scienlif. Transaet. Roy. Dublin Soc. ser. 2.
vol. 0, p. 139-104, 4 pi.
Hadoo.v a. V.. et SiiAOKi.KTON -A. M. (1891). Reports on lhe zoological
collections inade in Torres Slrails by l'rofessor .A. L. Haddon. 1888-
1889. Actiniae. I. Zoantheae. Scionlif. Transaet. Hoy. Dublin ,Soc.
ser. 2, vol. 4, p. ()73-7()l, 4 pl.
V. Heidish a. h, (1899). -- l eber zwei Zoantheen. Zeitschr. f. wiss. Zool.
00. Rd., Hofl 1. p. 209-288, 2 pl.
lin.i. .1. P. et WniTEi.EriGK T. (1899). Siibclass Zoantharia (Whilelcgt;e,
T.. The Hydrozoa, Scyphozoa, Actinozoa, anil Vernies of Fiinafuti).
in : The Aloll of FiinafuM, Ellicc {îroii|) ; Its Zoologv, Botany, Rlhno-
lo^y, anil «encrai stnieliire, based on collections inade bv C.liarles
lleillev [Austral. Mus, Mcin. vol. .3, part 7, p. 371-391, 4 pl.l. p.
385-391.
P.\x F. (1909), Aktinioii der ostafrikanischen Inseln. A. Voeltzkow, Reisc
in Oslafrika I9l)3-19().‘), Wissenscbaftl. Rr«ebn., 2. Rd. Svslcm. Arbei-
len. p. 399-418, 3 Taf.
Pax K. (1910). -- Sliidien an weslindiscben Aetinien (W. Kükcnthal n. R.
Ilartincyer. ErRebn. zool. Forsclinngsrcise Wcslindien 1907). Zool.
.lahrb. Siipiil. Rd. 11. Mefl 2, p. 157-330. 9 pl., 40 lig., 1 Kartc.
Piu'vot-Foi. a. — l'ii Aeolidien noiivean des mers tropicales ; Aeolidiopsis
ramolli n. n. .sji. Bull, Mus. Nal. Hist. Nat., t. 28. 1950, p. 228.
Qi'ov .1. R. (L et CiAiMAiti) I. P. (1833). — Zoologie, Tome 4. Voyage de décou¬
vertes lie l’Astrolabe exécuté ])ar ordre du Roi, jicndant les années
1820-1829. sous le eoniinandemeni de M. .1, Dumont d’rrvillo, Paris.
Viîiinn.i. A. E. (1899). Additions lo lhe Anthozoa and Hydrozoa of tlic
Bermudas. Transacl. Eonneclicut Acad. vol. 10, p. 551-572, 3 pl.
Wii.sMouK I.. J. (1909). On some Zoantlieae from (jiicensland anil lhe
New Hébrides. .Imirn. i.inn. Soc. Zool.. vol, 30, p. 315-338. 3 pl.
Source : MNHN, Paris
Achevé d’imprimer le 2!) décembre 1956.
Imprimé en France. l,e Direcleur-Céranl : René JbaNNBL.
lmp. Maurice Dkci.i mk, L<ms-ie-Saunicr. — 1011-56-360.
Décembre 1956 « Déjiôl Ié);ii1 4' Irimeslre 1956. - - N" 4625 ».
Source : MhlHU, Paris
ZOANTHARIEN DER « MISSION RANSON EN OCÉANIE «
Fig. 1. Querschoilt durch das Stomodaeum von Zoanthus ransoni mit den Insenionen von 24 Mesenterien.
Fig. 2. Querschnitt durch zwci Mescnterialfilamente von Zoanthus ransoni.
Source : MNHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VIII
Source : MNHU, Paris
ZOANTHARIEN DER < MISSION RANSON EN OCÉANIE »
Fig. Querschom durch eiaen Sektor eines Polypen von Zoanthus ransoni in der Schlundrohrregion.
«f
Source ; MNHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VIII
Source : MUHU, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VllI
PI. III
A. B*rry imp.. P.ri. 4 F. P.. « I. Mull.f. 0.1.
ZOANTHARIEN DER « MISSION RANSON EN OCÉANIE »
Eig. 4. Querschoiit durch einige entodermale Kanàle in der Mesogloea der
Korperwaod voo Zellhaltige Telle punktiert,
Holilraume wciss.
^ - • 7
Source : MhlHhl, Paris
Source : MUHU, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VJII
PI. IV
ZOANTHARIEN DHR « MISSION RANSüN EN OCÉANIE »
l'ig. 5. Querschni,, durci, dcn di.Mleu Sphiucic, von
l-ig. 6. Quccchnil, durch dcn proximalen Sphiocer von ZMbu, rmoui.
Source : MNHU, Paris
Source : MUHU, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome Vlll
PI. V
ZOANTHARIEN DER « MISSION RANSON EN OCÉANIE «
Fig, 7. Querschnitt durch den distalen und proximalen Sphincter von
Zoanihiis hypsicarenus.
Source : MNHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VIII
PI. VI
I. MuUtr» drJ.
ZOANTHARIEN DER « MISSION RANSON EN OCÉANIE »
Fig- 8- Querschoitt durch einco Polypen von Zoanthus hypsicarenus
io der Schlundrohrregioo.
Source : MNHhl, Paris
Source : MUHU, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série
A. Tome VIII
PI. VU
ÉOANTHARIEN DER . MISSION RANSON EN OCÉANIE .
Fig. U. Qjrerrchei,, derch de» Sphiecter vo» cilcroslm,^.
Fig. III. ^errehoi,, durch ei.e» Polype» ,o„ r 4 W.„« i„ der
SchlundrohrrcgiOD mit 58 Meaenicricn. _^
Source : MNHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome Vlil
PI. VIII
ZOANTHARIEN DER « MlSSIOhJ RANSON EN OCÉANIE.
Fig. 11. auerschüiit durch den Sphincter von Palylhoa dysancrlla.
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VIII
PI. IX
ZOANTHARIEN DER «MISSION RANSON EN OCÉANIE»
Fig. 12 Querschnilt ilurch den Sphincter voo Palythoa ciresina.
Fig. NI. ZusammensctzuQg des Fremdkdrperskeletts von Palvlhoapoecilodermn.
Source : MNHU, Paris
ZOANTHARIEN DER «MISSION RANSON EN OCÉANIE»
2
Fig. 14. Oyerschaitt durch einen Polypen uod das CocDcnchym voo Palythoa certsina. Am linken und am unteren Rande der
ZeichnuDg sieht man Teile dreier jUDger Polypen. Die weissen Flecke in der Mesogloea bezeichnen die Stellen. an ^
dcnen sich vor der Entkalkuoe und der Entkiesclung des Praparats Fremdfeorper befunden haben.
» r Source : HANHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A.
Source : MUHU, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VIIl
PI. XI
ZOANTHARIEN DER «MISSION RANSON EN OCÉANIE»
Éig. 15. Querschnitt durch den Sphincter von Palylhoa poeciloderma.
Source : MUHN, Paris
MÉMOIRES DU MUSÉUM. Série A. Tome VIII
PI. XII
Source : MUHN, Paris